loading...
وب سایتی برای مهندسین معمار
سخنگوی سایت

حامی MEMARI251


 فابر کستل

آخرین ارسال های انجمن
عنوان پاسخ بازدید توسط
چگونه با تغذیه مناسب از بیماری های مقعدی جلوگیری کنیم؟ 0 4 cliniczarei
مصرف پروبیوتیک ها برای تقویت دستگاه گوارش 0 5 cliniczarei
مرهم سیاه برای کیست مویی [معرفی 5 روش خانگی موثر] 0 10 joodi
ایا کیست مویی با لیزر درمان میشود 0 7 joodi
مراقبت های بعد از عمل جراحی فیستول مقعد 0 10 cliniczarei
علائم هموروئید ترومبوزه 0 12 cliniczarei
آزمایش HPV: کلید پیشگیری از سرطان دهانه رحم 0 12 joodi
غلبه بر بیماریهای مقعدی با تغذیه مناسب 0 11 joodi
درمان خانگی گوشت اضافه مقعدی 0 11 joodi
چه زمانی خارش بدن خطرناک است؟ 0 13 nabetriyahi
بررسی انواع زگیل ها؛ از علت تا درمان 0 14 cliniczarei
بهترین دکتر درمان واریس در تهران 0 16 drbaradaran
تعریف سوزش مقعد: 0 16 cliniczarei
کاربرد های پماد تتراسایکلین 0 18 cliniczarei
فروشگاه هامین دنتال: عرضه کننده ی دستگاه های روتاری دندانپزشکی 0 17 hamindental
فروشگاه هامین دنتال: عرضه کننده تجهیزات یونیت دندانپزشکی با کیفیت بالا 0 17 hamindental
مراحل درمان بواسیر با رابربند 0 16 cliniczarei
روشهای درمان بواسیر در مردان و زنان 0 16 cliniczarei
فرق اسکین تگ ناحیه تناسلی و زگیل تناسلی 0 19 yeganesorani27
درمان شقاق با عسل و معرفی روشهای خانگی دیگر 0 17 niusha
علی محمد بهشتی بازدید : 986 پنجشنبه 04 اسفند 1390 نظرات (1)
ابیانه، روستایی در ۴۰ کیلومتری شمال غربی نطنز، در دامنه کوه کرکس است. این روستا به اعتبار معماری بومی و بناهای تاریخی پرتنوعش از روستاهای استثنایی ایران است. ابیانه نقطه*‏ای خوش منظره و خوش آب و هوا و دارای موقعیت طبیعی مساعدی است.
Resigzed ImageClick this bar to view the full image.


Resigzed ImageClick this bar to view the full image.


در زبان محلی به ابیانه «ویوناً (Viuna) می*گویند.»وی«(Vi) به*معنای بید و»ویانه«(Viyane) به*معنای بیدستان است (ابیانه در گذشته بیدستان بوده*است). در طول زمان»ویوناً به به «ابیانه» دگرگون شده*است.
نوشته و اثری که قدمت زمانی ابیانه را دقیقاً معلوم کند در دست نیست؛ ولی قدمت هزار و پانصد ساله را برای آن تخمین می*زنند و آن را از کهن*ترین زیست*گاه*های انسانی در حاشیه دشت کویر ایران می*دانند. آثار و بناهای تاریخی که در ابیانه وجود دارد مربوط به دوره*های ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجار است. این آثار نشان دهنده قدمت تاریخی این زیست*گاه انسانی است.


Resigzed ImageClick this bar to view the full image.








شمار خانه*های ابیانه در سرشماری سال ۱۳۶۱ برابر با ۵۰۰ واحد برآورد شده؛ این خانه‏ها تماماً بر روی دامنه پرشیبی در شمال رودخانه برزرود بنا شده*است، ابیانه در وهلهٔ اول روستایی چند طبقه به*نظر می*آید که در بعضی موارد تا چهار طبقهٔ آن*را می‏توان مشاهده کرد. اتاق*های ابیانه به پنجره*‏های چوبی ارسی مانند مجهزند و اغلب دارای ایوان*ها و طارمی*های چوبی پیش آمدهٔ مشرف بر کوچه*های تنگ و تاریک*اند که خود به صورت مناظر جالبی درآمده*اند. نمای خارجی دیوارهای خانه‏های ابیانه با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستاست پوشیده شده. از آنجا که در دامنه*های شیبدار ابیانه فضای کافی برای ساختن خانه‏های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده*است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه*های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه ایجاد نماید. این غارها که در دل تپه‏ها حفر شده*اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمودار است برای نگهداری دام*ها و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیای غیرضروری مورد استفاده قرار می*گیرد.





زندگی مردم ابیانه کشاورزی و باغداری و دامداری است که با روش*های سنتی اداره می*شود. بیشتر زنان در امور اقتصادی با مردان همکاری دارند. ابیانه دارای هفت رشته قنات است که برای آبیاری مزارع و باغات مورد استفاده قرار می*گیرد. گندم، جو، سیب*زمینی و انواع میوه به*خصوص سیب، آلو، گلابی، زردآلو، بادام و گردو در ابیانه به*دست می*آید.





در سال*های اخیر قالی*بافی در ابیانه رواج پیدا کرده و نزدیک به ۳۰ کارگاه قالی*بافی در آنجا دایر شده*است. در گذشته گیوه ‏بافی از جمله مشغله‏های پردرآمد زن*های ابیانه بوده*است که امروزه تا حدی متروک شده.
مردم ابیانه به*سبب کوهستانی بودن منطقه و دور بودن محل آن*ها از مراکز پرجمعیت و راه*های ارتباطی، قرن*ها در انزوا زیسته و در نتیجه بسیاری از آداب و رسوم قومی و سنتی و از جمله زبان و لهجهٔ قدیم خود را حفظ کرده*اند. زبان مردم ابیانه از زبان*های ایرانی شمال غربی که البته در طول زمان دچار تغییر و تحولات زیادی شده و اکنون فقط تعداد کمی از واژه*های اصیل پهلوی در گویش آنان شنیده می*شود. لباس سنتی آن*ها، هنوز هم میان آن*ها رواج دارد و در حفظ آن تاکید و تعصب از خود نشان می*دهند، در مردان شلوار گشاد و درازی از پارچهٔ سیاه(دوید) و در زن*ها پیراهن بلندی از پارچه‏های گلدار و رنگارنگ است. علاوه بر این، زن*های ابیانه معمولاً چارقدهای سفیدرنگی بر سر دارند.


Resigzed ImageClick this bar to view the full image.







pix9pix.vcp.ir

ارسال نظر برای این مطلب
این نظر توسط تیم مدیریت در تاریخ 1348/10/11 و 16:26 دقیقه ارسال شده است

عالی بود علی جانشکلکشکلکشکلکشکلک


کد امنیتی رفرش
درباره ما
Profile Pic
با ما بروز باشید...
اطلاعات کاربری
  • فراموشی رمز عبور؟
  • نظرسنجی
    از مطالب وسطح مطالب وب سایت ما راضی هستید؟
    آمار سایت
  • کل مطالب : 168
  • کل نظرات : 41
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 265
  • آی پی امروز : 63
  • آی پی دیروز : 54
  • بازدید امروز : 124
  • باردید دیروز : 94
  • گوگل امروز : 1
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 218
  • بازدید ماه : 3,198
  • بازدید سال : 16,779
  • بازدید کلی : 261,490
  • کدهای اختصاصی
    پشتیبانی آنلاین
    --

    .

    دانستنی ها

    دانستنی ها

    ------ IS